Ο Γύρος του Mont Blanc

Αφιέρωμα στο περιοδικό "Όρος Αρκαδίας" του Συλλόγου Αρκάδων Ορειβατών Οικολόγων για μια διάσχιση γύρω από το Λευκό Όρος των Άλπεων.

 

Κείμενο-Φωτογραφίες: Γιάννης Θεοχαρόπουλος

 

Το Mont Blanc βρίσκεται στην Ευρώπη και η ψηλότερη ομώνυμη κορυφή του ανήκει στη Γαλλία, με ύψος 4807 μέτρα. Ο ορεινός του όγκος καταλαμβάνει μια έκταση 50 x 20 χιλιόμετρα και ανήκει σε Γαλλία, Ιταλία και Ελβετία, τις λεγόμενες Άλπεις. Στα ψηλά απόκρημνοι βράχινοι σχηματισμοί 3500-45000 μέτρων και τεράστιοι παγετώνες το κάνουν απροσπέλαστο σε ένα απλό πεζοπόρο και απαιτεί γνώσεις, κατάλληλο εξοπλισμό και καλό δελτίο καιρού για να κάνει κάποιος κάποια διαδρομή. Στα χαμηλά υψόμετρα δηλαδή από τα 1000 έως τα 2500 μέτρα υπάρχουν πυκνά δίκτυα μονοπατιών που συνδυασμοί αυτών κάνουν το γύρο του Mont Blanc (Le Tour…), ένα υπέροχο trekking.

Αυτό ακριβώς έκαναν και οι Σ.Α.Ο.Ο.ίτες το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου (2-12/7/09) κάτι που είχαν τη χαρά να απολαύσουν 50 μέλη τους. Η διαδρομή οργανώθηκε από ένα επιτελείο 4 ανθρώπων μελών του Σ.Α.Ο.Ο. που ήταν οι αρχηγοί της εκδρομής (Καλαμούτσου Β. – Κούκλη Α. – Παπαγεωργάκη Β. – Καλογεροπούλου Σ.). Βοήθησαν η Μαρίνα Αναστασίου και ο υπογράφων που ήταν στη διάσχιση και γνώριζαν λεπτομέρειες χρήσιμες για την πορεία.

Σε αυτή τη διάσχιση περάσαμε κάτω από μυτερές κορφές δίπλα από τεράστιους παγετώνες και μέσα από πανέμορφα χωριά αποκομίζοντας χιλιάδες εικόνες. Επειδή όπως λέει μια κινέζικη παροιμία κάθε εικόνα είναι χίλιες λέξεις φανταστείτε ότι θα έπρεπε να γράφω για πολλούς μήνες ώστε να περιγράψω πώς περάσαμε. Θα προσπαθήσω όμως να δώσω μια γεύση αυτού του οποίου ζήσαμε κάτι σαν αυτό που νοιώθει ο δοκιμαστής του κρασιού πριν πιει το μπουκάλι. Όπως καταλαβαίνετε το μπουκάλι το ήπιαμε εμείς. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

2/7/09: Η ομάδα αναχώρησε από το Ελ. Βενιζέλος αεροπορικώς για το Μιλάνο. Η πτήση της Ολυμπιακής είχε δύο ώρες καθυστέρηση κάτι που δεν πτόησε τους χαλαρούς Σ.Α.Ο.Ο.ίτες ίσα ίσα το εκμεταλλεύτηκαν ο καθένας με τον τρόπο του. Στο Μιλάνο μας περίμενε πούλμαν με το οποίο δια μέσου της κοιλάδας της Αόστα, στην οποία κάναμε μια μικρή στάση για μπύρες και… τα σχετικά, φτάσαμε δίχως άλλες καθυστερήσεις στο πανέμορφο χωριό les Houches της Γαλλίας που βρίσκεται στην κοιλάδα του Chamonix. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας και φάγαμε, έγινε μικρή έρευνα της νυκτερινής ζωής από… εξειδικευμένο επιτελείο του Σ.Α.Ο.Ο. Αποφάνθηκαν ότι είναι… ψόφια τα πράγματα και πρέπει να κοιμηθούμε νωρίς, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι την επομένη ξεκινούσαν οι πορείες. Φυσικά όλοι τους ακούσαμε μιας και είναι οι πλέον… ειδικοί.

3/7/09: Πρωί – πρωί γεμάτοι όρεξη μετά από ένα καλό πρωινό και με καλό καιρό ξεκινήσαμε το πρώτο σχεδιασμένο τμήμα της διάσχισης. Εκμεταλλευτήκαμε το τοπικό τελεφερίκ και κερδίσαμε 800 μέτρα απότομης υψομετρικής μέχρι το Bellevue στα 1800. Στη συνέχεια περνώντας κάτω από τον παγετώνα Bionassay από μια κρεμαστή γέφυρα που ενθουσίασε τους πάντες φτάσαμε στο Col de Tricot σε υψόμετρο 2120 μέτρα. Κατόπιν κατηφορίσαμε προς το Chalet de Miage στα 1559μ. Εκεί απολαύσαμε μια κρύα μπύρα στο ομώνυμο καταφύγιο με θέα στον παγετώνα de Miage. Η πορεία συνεχίστηκε με νοτιοδυτική κατεύθυνση και αφού ανηφορίσαμε στο Mont Truc στα 1811 καταλήξαμε στο πανέμορφο χωριό les Contamine στα 1167μ. μετά από 6 ώρες πεζοπορίας.

4/7/09: Ο ουρανός ήταν καταγάλανος. Όμως ο καλός ο ορειβάτης πάντα έχει μαζί του αδιάβροχο ειδικά όταν περπατά στις Άλπεις. Η μέρα ήταν σχεδιασμένη με περισσότερα χιλιόμετρα και ώρες από την πρώτη γι’ αυτό και όλοι ήταν συγκρατημένοι στις πρώτες απότομες ανηφόρες πάνω από το Contamine. Ακολουθήσαμε νότια πορεία σε μονοπάτια πανέμορφα και καλοδιατηρημένα και αφού περάσαμε από το καταφύγιο Balme στα 1706 μέτρα, το Col du Bonhomme στα 2329μ. και το ομώνυμο καταφύγιο στα 2433μ. κατηφορίσαμε στο Chapiex στα 1554μ. μετά από 8 ώρες πορείας.

Το ηθικό της ομάδας ήταν ακμαιότατο και εκεί στο καταφύγιο de la Nova στήθηκε ελληνικό γλέντι με μικρό ηχητικό σύστημα που είχε κουβαλήσει ο Αλειφερόπουλος Γιάννης. Άλλοι χόρευαν άλλοι έπιναν και άλλοι και χόρευαν και έπιναν αφήνοντας άφωνους τους θαμώνες. Αφού καταναλώθηκαν τα απαραίτητα… λίτρα ελληνικού και γαλλικού τσίπουρου μια δυνατή βροχή μας έκανε να καταλάβουμε ότι είμαστε στις Άλπεις. Εκείνη τη στιγμή ήλθε το λεωφορείο μας μαζί με όσους δεν είχαν έλθει στην πορεία και είχαν επισκεφθεί την πανέμορφη Grevoble. Όλοι μαζί πλέον πήγαμε στο ξενοδοχείο μας.

5/7/09: Η μέρα αυτή είχε σχεδιασθεί με ακόμη περισσότερα χιλιόμετρα και ώρες. Με αφετηρία το Chapiex κινηθήκαμε βορειοανατολικά προς το Col de la Seigne στα 2516 φυσικό σύνορο με την Ιταλία. Αριστερά είχαμε θέα προς την Aiguille des Claciers (3816μ.).

Κάτω από αυτήν κρεμόταν κατηφορικά ο ομώνυμος παγετώνας. Στη συνέχεια κατηφορίζοντας προς την Ιταλία σταθήκαμε για φαγητό στο καταφύγιο Elisabetta Soldini το οποίο βρίσκεται κάτω από τους παγετώνες Estellette και Bianche. Κατόπιν με την ίδια κατεύθυνση καταλήξαμε στο Courmayeur μετά από 20 χιλιόμετρα και 8 ώρες πεζοπορίας. Χρησιμοποιήσαμε στο τέλος τοπικό λεωφορείο σε εναλλακτική διαδρομή που επιλέχθηκε. Αυτό έγινε γιατί είχαν αρχίσει να γίνονται φανερά στα γόνατα τα αποτελέσματα των συνεχόμενων πολύωρων πορειών σε πολλά μέλη της ομάδας, σε συνδυασμό με απογευματινή καταιγίδα που περιμέναμε. Αυτή ήλθε στην ώρα της αφού ήμασταν ασφαλείς πλέον στο ξενοδοχείο μας.

6/7/09: Αυτή η μέρα ήταν για ξεκούραση και περιήγηση στο κοσμοπολίτικο Courmayeur. Οι περισσότεροι πήγαμε χρησιμοποιώντας τα τοπικά τελεφερίκ βόλτα πάνω από τους παγετώνες της Valee Blance, του Tacul, του Geant, περνώντας από την κορυφή Helbronner στα 3462μ. και την Aigule de Midi (3842μ.). Η μέρα ήταν ηλιόλουστη η θέα προς το Δόντι του Γίγαντα, τις Grand Jorasses, το Mont Blanc, μαγευτική.

Εκατοντάδες αλπινιστές περπατούσαν ανάμεσα από τις κρεβάς των παγετώνων. Άλλοι αναρριχούταν στις απόκρημνες ονομαστές ορθοπλαγιές θέαμα μοναδικό για όλα τα μέλη του Σ.Α.Ο.Ο. Ονειρικές εικόνες που προβάλλονταν ολοζώντανες μπροστά μας δίχως τρικ, δίχως μοντάζ, δίχως σκηνοθεσία. Ένα ατελείωτο παιχνίδισμα χρωμάτων, φωτισμών, διαστάσεων που έκανε τις ώρες να περνούν σαν λεπτά. Το μεγαλείο των Άλπεων μπροστά μας κι εμείς μέσα του, σε μια δροσερή, διαυγή ατμόσφαιρα όλη δική μας.

7/7/09: Η μεγαλύτερη προσχεδιασμένη πορεία είχε φθάσει. Είχαμε όλη την ημέρα για να διανύσουμε 30 χιλιόμετρα και από την Ιταλία να βρεθούμε στην Ελβετία. Μετά από μια απότομη ανάβαση 800 μέτρων υψομετρικής διαφοράς από το Courmayeur στο καταφύγιο Bertone η πορεία εξελισσόταν ομαλά σε τραβέρσα απέναντι από τους απόκρημνους σχηματισμούς των Άλπεων. Τα μονοπάτια ελίσσονταν ανάμεσα σε δάση και λιβάδια στολισμένα με ποικίλα αγριολούλουδα. Διασχίζαμε την κοιλάδα Ferret που είναι συνέχεια της Veni με βορειοανατολική κατεύθυνση. Πάνω από αυτήν, απέναντί μας ορθώνονταν αγέρωχες οι Grand Jorasses (4208μ.) και οι ομώνυμοι παγετώνες τους.

Επίσης είχαμε θέα προς τους παγετώνες Pra sec, Frebouze, Triolet, Pre de Bar οι οποίοι όλοι έχουν ανέβει ψηλότερα επηρεασμένοι από την άνοδο της θερμοκρασίας των τελευταίων ετών. Αφού περάσαμε από το καταφύγιο Bonatti και το καταφύγιο Elena φθάσαμε στο φυσικό σύνορο με την Ελβετία το Grand Col Ferret (2537μ.) και κατηφορίσαμε προς το Fouly ένα πανέμορφο ελβετικό χωριό. Το τελευταίο δίωρο της πορείας μας έγινε κάτω από ασθενή βροχή και τα πόντσο μας έκαναν τη δουλειά τους. Απόγευμα πλέον στο Fouly μετά από 11 ώρες πορείας και σε συνδυασμό με την πτώση της θερμοκρασίας ήταν ώρα για… χαλάρωμα στα ζεστά σπιτάκια του χωριού.

8/7/09: Η ημέρα αφιερώθηκε για επίσκεψη στο Champex, τη Λοζάνη και το Montreux με το λεωφορείο απαραίτητη σαν ξεκούραση ανάμεσα στις πολύωρες προηγούμενες ημέρες.

9/7/09: Με το πρωινό ξύπνημα στο Fouly είδαμε μιας και είχε πλέον καλό καιρό από πάνω μας την κορυφή Dolent (3823μ.) και τον ομώνυμο παγετώνα καθώς επίσης και τον παγετώνα Neuve και την ομώνυμη κορυφή του επιβλητική πάνω από αυτόν στα 3753 μέτρα. Με το λεωφορείο μας προωθηθήκαμε βόρεια προς το Champex μια γραφική ελβετική κωμόπολη στις όχθες της ομώνυμης λίμνης της. Από εκεί ξεκίνησε η πορεία μας με δυτική κατεύθυνση προς το Bovine το Col de Folcraz και τελικώς το Trient που φθάσαμε μετά από 6 ώρες. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το ονομαστό φαράγγι Durand με τους πολυάριθμους καταρράκτες του και κατόπιν αργά το απόγευμα με το λεωφορείο μας πήγαμε στο Annency όπου και διανυκτερεύσαμε.

10/7/09: Αφιερώσαμε την ημέρα για επίσκεψη τουριστικών αξιοθέατων γύρω από τη λίμνη του Annecy.

11/7/09: Η μέρα σχεδιάσθηκε για επίσκεψη στο Chamonix και στο μεγαλύτερο παγετώνα της Γαλλίας τον Mer de Glace. Εκεί κάποιοι πήγαν με το οδοντωτό τρενάκι και κάποιοι από το πανέμορφο μονοπάτι που οδηγεί σε αυτόν. Υπήρξαν και κάποιοι άλλοι που έχουν αποκτήσει Quechuάση δηλαδή μια ψυχολογική εξάρτηση από το κατάστημα Quechua που πουλά φθηνά ορειβατικά είδη που αφιέρωσαν την ημέρα τους σε αυτό. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να το… κοιτάξουν αυτό για να μην τους γίνει χρόνιο και δε τους μείνει ευρώ στην τσέπη!!!

Στο Mer de Glace διαπιστώσαμε την τεράστια επίπτωση που έχει επιφέρει η άνοδος της θερμοκρασίας στους παγετώνες τα τελευταία χρόνια και ότι αυτό σημαίνει αφήνοντας σε εμένα προσωπικά μια γεύση πικρίας και μια αίσθηση ανασφάλειας για το φυσικό περιβάλλον που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας.

12/7/09: Ήταν ημέρα επιστροφής στην Ελλάδα. Ήμασταν γεμάτοι με πολύχρωμες εικόνες και σκεπτόμασταν τη ρουτίνα της καθημερινότητας που ακολουθεί. Πίσω μας αφήναμε πολλά πράγματα που θα θέλαμε να κάνουμε. Ίσως σε μια άλλη εξόρμηση. Ανακαλύψαμε πράγματα για τον εαυτό μας και τους άλλους. Γίναμε πλουσιότεροι ή όπως αλλιώς λένε σοφότεροι. Στη διάσχισή μας αυτούς κάνουμε πάνω από 100 ορειβατικά χιλιόμετρα, περίπου 7000 μέτρα υψομετρικής, περπατήσαμε σχεδόν 40 ώρες. Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.