Go to Top

Σχολή Ορειβασίας 2011

Αφιέρωμα στη διοργάνωση της Σχολής Ορειβασίας Χειμερινού Βουνού ΠΟΑ 2010-11.

  Κείμενο –   Γιάννης Θεοχαρόπουλος (υπεύθυνος εκπαιδευτής)

Ο Π.Ο.Α. διοργάνωσε στην διάρκεια του χειμώνα 2010-11 σχολή ορειβασίας αρχαρίων με μεγάλη απήχηση στους φίλους της φύσης.

POA-2011-22Το πρόγραμμα της σχολής έδωσε την ευκαιρία να επισκεφτούν οι συμμετέχοντες ορισμένα από τα όμορφα βουνά μας βιώνοντας αξέχαστες στιγμές στο φυσικό περιβάλλον. Στόχος ήταν οι μαθητές, μέσα από μια ασφαλή διαδικασία εκπαίδευσης, να έλθουν σε επαφή με τις συνθήκες του βουνού. Να ξεπεραστούν οι συνεχείς δυσκολίες της άγνωστης ζωής στο ορεινό περιβάλλον με ρεαλισμό, μέσα σε ένα χαρούμενο κλίμα. Όλοι να μάθουν τις κυριότερες ορειβατικές τεχνικές και να είναι δυνατή η άνετη και η ασφαλής πεζοπορική κίνηση τους στο χειμερινό βουνό.

Για τις διανυκτερεύσεις χρησιμοποιήθηκαν ορειβατικά καταφύγια. Τα καταφύγια, είναι όμορφα και λιτά συνήθως πέτρινα καταλύματα, χωρίς πολλές ανέσεις, στα οποία όμως δημιουργούταν ένα ξεχωριστό ζεστό κλίμα συντροφικότητας.

Το πρώτο σαββατοκύριακο, έγινε πεζοπορία στην Πάρνηθα, σε αντιπροσωπευτικά μονοπάτια του δρυμού και επίσκεψη στα δύο καταφύγια της, το Μπάφι και το Φλαμπούρι. Έγινε γνωριμία με τον ορειβατικό εξοπλισμό και η πρώτη επαφή με μια απρόσμενη για την εποχή χιονοθύελλα. Μαθητές και ορειβατικός ρουχισμός πέρασαν την πρώτη…δοκιμασία. Τις απορίες, διαδεχόταν η χαρά της απλής απάντησης. Το άγχος της άγνωστης μέσα στην θύελλα πορείας παραμεριζόταν από την ανακούφιση του φιλικού καταφυγίου. Ο παγωμένος αέρας ξεχάστηκε από το ζεστό τσάι, που πήρε ανυπολόγιστη αξία.POA-2011-23

Το επόμενο σαββατοκύριακο όλοι ήταν πιο …υποψιασμένοι. Πηγαίναμε στα χιόνια και ήξεραν όλοι τι θα συναντήσουν. Ο τόπος εκπαίδευσης ήταν το Μαίναλο. Η διαμονή έγινε στο καταφύγιο του ΕΟΣ Τρίπολης. Οι ασκήσεις προσανατολισμού και οι ασκήσεις βηματισμού με κραμπόν στις ορειβατικές αρβύλες ήταν τα βασικά αντικείμενα που απασχόλησαν τους μαθητές. Μια άνεση άρχισε να φαίνεται στα πρόσωπα τους. Το χιόνι έδειχνε πιο φιλικό στους ανθρώπους της πόλης. Δεν ήταν κάτι εχθρικό έμοιαζε με φίλο.

Με ανυπομονησία ήλθε το τρίτο διήμερο. Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι από τις γνώσεις και τις εμπειρίες που είχαν αποκομίσει στα προηγούμενα. Περίμεναν πως και πώς τις καινούργιες δοκιμασίες. Μέσα στην ρουτίνα της καθημερινότητας έβρισκαν πλέον τον χρόνο για …προπόνηση!

Ο στόχος ήταν να νοιώθουν πιο δυνατοί στην επόμενη συνάντηση, ώστε να μπορέσουν να κάνουν περισσότερα πράγματα. Αυτή την φόρα πήγαμε στην Γκιώνα.
Η διαμονή μας έγινε στο καταφύγιο του ΠΟΑ στην χαράδρα της Ρεκάς. Η δυσκολία ξεκινούσε με την πρόσβαση. Έπρεπε να κουβαληθούν στα σακίδια τα εφόδια για την διαμονή και την διατροφή.
Εκεί οι ανέσεις ήταν λιγότερες και ο χώρος μικρότερος. Δεν υπήρχε υπεύθυνος καταφυγίου να μας φροντίσει. Οι ασκήσεις άρχισαν και ήταν πρωτόγνωρες για τους εκκολαπτόμενους ορειβάτες. Το απλό άνοιγμα της πόρτας του καταφυγίου και των παραθύρων μετά την τετράωρη πορεία ήταν …περίπλοκο. Το άναμμα του τζακιού για να ζεσταθεί ο πολύτιμος μικρός χώρος του καταφυγίου ήταν τρελή…χλιδή. Η τακτοποίηση των στρωμάτων για τον ύπνο και το μαγείρεμα για όλη την ομάδα απλά χρονοβόρο και έπρεπε να γίνει. Όλοι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι η ζωή στο βουνό απαιτεί ενέργεια για τα πιο απλά πράγματα. Φυσικά δεν έλειψαν οι τεχνικές συζητήσεις δίπλα στο τζάκι, τα πειράγματα, οι ιστορίες, ένα ποτήρι κρασί, το κέφι, η γλυκιά αίσθηση της ανάπαυσης μετά από μια ξεχωριστά γεμάτη ημέρα. Το συμπέρασμα ήταν πόσο λίγα πράγματα θέλει μερικές φορές ο άνθρωπος για να νοιώθει ευτυχισμένος.

P2271065Στην τέταρτη συνάντηση στο βουνό είχαμε προγραμματίσει να πάμε στα Βαρδούσια. Έτσι και έγινε. Μέσα στην πυκνή ομίχλη έπρεπε να βρούμε το μικρό καταφύγιο του ΠΟΑ για να διανυκτερεύσουμε. Αυτό ήταν το πρώτο κομμάτι της ορειβατικής εκπαίδευσης αυτού του διήμερου. Οι( μικροί) ορειβάτες με απλή καθοδήγηση βρήκαν τον στόχο τους μετά από την τρίωρη πορεία τους. Τα επόμενα βήματα για να γίνει άνετη η διαμονή στο ακόμα πιο λιτό καταφύγιο μας ήταν γνωστά από την προηγούμενη εμπειρία στην Γκιώνα. Όμως αυτή την φορά οι μαθητές ήταν γεμάτοι ενέργεια η οποία αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε.

Έγιναν ασκήσεις κατασκευής χιονότρυπας για την περίπτωση αναγκαστικής διαμονής στο χιόνι. Επίσης έγιναν ασκήσεις ανεύρεσης θύματος χιονοστιβάδας καθώς και ασκήσεις ελέγχου πτώσης σε παγωμένη γλιστερή πλαγιά.

Όμως όλα τα ωραία κάποτε έχουν ένα τέλος. Έτσι και η προγραμματισμένη εκπαίδευση του ΠΟΑ πήρε τον δρόμο της επιστροφής, έτσι όπως ξεκίνησε, μέσα στην ομίχλη. Αυτό πολλές φορές είναι η αρχή για κάτι καινούργιο, ένα βήμα παραπάνω. Το βασικό είναι να νοιώθουμε καλά με τον εαυτό μας. Να χαιρόμαστε αυτό που έχουμε διαλέξει να κάνουμε.

Εγώ προσωπικά χάρηκα που μετέδωσα σε κάποιους ανθρώπους, τους οποίους πλέον θεωρώ φίλους, γνώσεις και εμπειρίες για τον αγαπημένο μου χώρο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *